Skip to content

B-612 / Τα παιδιά της Ευρώπης – Του Αδάμ Γιαννίκου, από το ΜΟΝΟ #5

April 1, 2012

Με πόσες απώλειες μετριέται η μνήμη; Το τραγικό δυστύχημα στη σήραγγα της Σιερ στην Ελβετία σκοτείνιασε περισσότερο τον ουρανό της Ευρώπης. Μετά από μήνες οι οικονομικές εξελίξεις στην ευρωζώνη πέρασαν σε δεύτερο πλάνο για να ανακοινωθεί στους πολίτες του Βελγίου, της Ολλανδίας, της Ελλάδας και όλης της Ευρώπης ο θάνατος 28 ανθρώπων με πιο συγκλονιστικό το γεγονός πως ανάμεσά τους υπήρχαν 22 μαθητές ηλικίας 11 και 12 ετών που επέστρεφαν στην πατρίδα τους μετά από χειμερινή εκδρομή στις Άλπεις.

Στο Βέλγιο, το σχολείο Σαιντ Λαμπέρτους της Λούβεν γέμισε από θλιμμένα παιδικά πρόσωπα. Γονείς και μαθητές ήρθαν κρατώντας λουλούδια. Οι δάσκαλοι έβαλαν ζωγραφιές μαθητών στους πίνακες και την πύλη του σχολείου. Ουράνια τόξα, καρδιές, πεταλούδες και αστέρια σε μπλε φόντο. «Ελπίζω να ξυπνήσω σύντομα και αυτός ο εφιάλτης να τελειώσει», έγραψε ένας μαθητής. «Δεν υπάρχουν νέα, απλώς δεν υπάρχουν», έλεγε ένας πατέρας κλαίγοντας.

Και πράγματι. Για τα πέντε προηγούμενα χρόνια τα νέα στο Βέλγιο ήταν η πολιτική αστάθεια που χάρισε στη χώρα το ρεκόρ ακυβερνησίας. Έπρεπε να περάσουν 353 ημέρες αντεγκλήσεων ανάμεσα στα μεγαλύτερα κόμματα των δύο κοινοτήτων για να σχηματιστεί τελικώς κυβέρνηση. Ο γαλλόφωνος με ιταλική καταγωγή Βέλγος πρωθυπουργός Έλιο Ντι Ρούπο βρέθηκε στον τόπο της τραγωδίας, όπως κάνουν όλοι οι πρωθυπουργοί σε αυτές τις περιπτώσεις.«Είναι μια μαύρη μέρα για όλο το Βέλγιο», δήλωσε. Η Βελγική κυβέρνηση μίσθωσε αεροσκάφη για τους γονείς που δεν γνώριζαν αν τα παιδιά τους είχαν επιβιώσει. Πώς εξηγείς σ’ αυτούς τους ανθρώπους θεωρίες για το μέλλον της Ευρώπης;

Στην ιστορία της Γηραιάς Ηπείρου πολλά φαντάσματα έχουν κάνει εμφάνιση στους ουρανούς της. Κι ενώ στους ουρανούς οι μάχες των ιδεών δίνουν και παίρνουν, κάτω στη γη οι άνθρωποι συνεχίζουν να ζουν για αιώνες την παράδοση μακραίωνων πολιτισμών που χάρισαν στην ανθρωπότητα τις πιο όμορφες και τις πιο τραγικές στιγμές της. Κάπου σ’ αυτόν τον ουρανό και πάνω από αυτήν τη γη φαντάστηκε ο Αντουάν ντε Σεντ-Εξιπερί τον μικρό πρίγκιπά του να ρωτάει ένα βασιλιά: «και το ηλιοβασίλεμά μου;» Αυτός τού απάντησε: «το ηλιοβασίλεμά σου θα το έχης. Θα το απαιτήσω. Σύμφωνα όμως με την κυβερνητική μου πείρα, θα περιμένω ώσπου οι συνθήκες να είναι ευνοϊκές».

Πότε θα είναι ευνοϊκές οι συνθήκες ώστε τα παιδιά της Ευρώπης να μην βυθιστούν στο σκοτάδι του οικονομικού πολέμου που μονοπωλεί τις ειδήσεις; Αυτή τη φορά τα C-130 που προσγειώθηκαν στο Βέλγιο δεν μετέφεραν σωρούς στρατιωτών. Αυτή δεν ήταν άλλη μία μαύρη μέρα στην ιστορία. Οι Ευρωπαίοι κοίταξαν ψηλά και είδαν τις σημαίες με τα αστέρια σε μπλε φόντο να κυματίζουν μεσίστιες. Αν η μνήμη είναι η σωτηρία των αισθήσεων, ας αναλογιστούμε όλοι ποιο μέλλον χάνουμε.

Advertisements
No comments yet

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: