Skip to content

Όπλα και μπίζνες/ Η ιδεολογική νομιμοποίηση μια βιομηχανίας δισεκατομμυρίων – Του Τάσου Τσακίρογλου από το ΜΟΝΟ #6 (απόσπασμα)

April 9, 2012

Από τον ακροδεξιό Γ. Καρατζαφέρη μέχρι τον φιλελεύθερο Τ. Μίχα και τον σκυλοπόπ σταρ Ν. Καρβέλα, η ιδέα της απελευθέρωσης της οπλοχρησίας αποκαλύπτει μέχρι πού μπορεί να φτάσει το αστικό τόξο.



«Η περισσότερο ανεπτυγμένη χώρα δείχνει στη λιγότερο ανεπτυγμένη απλώς την εικόνα του μέλλοντός της» έγραφε ο Μαρξ, θέλοντας να δείξει την περίπου αναγκαστική πορεία στον δρόμο του καπιταλισμού τον 19ο αιώνα. Η ρήση αυτή φυσικά διατηρεί ακόμη όλη της την αλήθεια και τη φρεσκάδα, παρά τα σχεδόν 150 χρόνια που μας χωρίζουν από τη διατύπωσή της.

Τους τελευταίους δύο μήνες η Αμερική συνταράσσεται από τις παρενέργειες της δολοφονίας ενός άοπλου 17χρονου αφρο-αμερικανού, του Τρέιβον Μάρτιν, από έναν εθελοντή φύλακα της γειτονιάς, τον 28χρονο Τζορτζ Τσίμερμαν, στην πόλη Σάνφορντ. Η πολιτεία της Φλόριντα από το 2005 έχει υιοθετήσει μια σειρά αμφιλεγόμενων νόμων, οι οποίοι δίνουν το δικαίωμα σε οποιονδήποτε να σκοτώσει κάποιον που θεωρεί ύποπτο σε δημόσιο ή ιδιωτικό χώρο, να υποστηρίξει ότι βρισκόταν σε αυτοάμυνα και έτσι να μην του απαγγγελθούν κατηγορίες. Για να καταλάβουμε το κλίμα, αρκεί να αναφέρουμε ότι ο σχετικός νόμος λέγεται «Ύψωσε το ανάστημά σου» (Stand Your Ground law).

Στις ΗΠΑ βέβαια η οπλοκατοχή και η κυκλοφορία όπλων είναι ελεύθερη, ενώ οι Ενώσεις υπέρ της αποτελούν πανίσχυρα λόμπι. Οι περικοπές δαπανών για την αστυνομία ελέω κρίσης έχουν οδηγήσει σε σημαντική αύξηση τις «δικαιολογημένες ανθρωποκτονίες», έναν «γκρίζο» νομικό όρο που επιδέχεται ερμηνείας στις διάφορες πολιτείες.

Η κατάσταση αυτή δίνει τεράστιο χώρο στις ιδιωτικές εταιρίες να υποκαταστήσουν τις δημόσιες υπηρεσίες ασφάλειας και φυσικά σ’ αυτές έχουν πρόσβαση μόνο οι εύποροι, οι οποίοι «αγοράζουν» προστασία από ιδιωτικούς στρατούς φύλαξης. Όπως ανέφερε σε πρόσφατο άρθρο του στους New York Times ο Πολ Κρούγκμαν, ανάλογα νομοσχέδια με αυτό της Φλόριντα προτείνονται και εισάγονται και σε πολλές άλλες πολιτείες των ΗΠΑ, κυρίως μέσω του American Legislative Exchange Council (ALEC), μιας οργάνωσης που παρότι εμφανίζεται ως «ακομμάτιστη», εντούτοις χρηματοδοτείται από μεγάλες εταιρίες, όπως οι πετρελαϊκές επιχειρήσεις των αδελφών Κοχ, η Exxon Mobil, η ΑΤ&Τ, η Coca-Cola, η UPS και άλλες.

Η ALEC όχι απλώς προτείνει, αλλά στην κυριολεξία γράφει τα σχέδια νόμου και μόνο στη Βιρτζίνια έχουν κατατεθεί από τους βουλευτές περί τα πενήντα. Στόχος τους; Η αποδυνάμωση των συνδικάτων, η μείωση της περιβαλλοντικής νομοθεσίας, φορολογικές εκπτώσεις για τις επιχειρήσεις και τους πλούσιους. Στο επίκεντρο όμως βρίσκονται οι ιδιωτικοποιήσεις, κυρίως δημόσιων υπηρεσιών όπως τα σχολεία, οι φυλακές και η αστυνόμευση και η μετατροπή τους σε κερδοσκοπικά ιδρύματα. Δηλαδή όπως λέει ο Κρούγκμαν, όχι το «λιγότερο κράτος», αλλά το ιδιωτικοποιημένο κράτος. Αυτός ο στόχος μπορεί να επιτευχθεί με την εκμετάλλευση του φόβου των ταξικών ή φυλετικών ταραχών, ο οποίος χρησιμοποιείται ως εργαλείο προώθησης μιας φιλικής ατζέντας προς τους επίδοξους επενδυτές και της εμπέδωσης ευνοϊκού κλίματος για περαιτέρω αντιδραστική νομοθεσία.

Advertisements
No comments yet

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: