Skip to content

Γαλλικές Εκλογές: Φρανσουά Ολάντ: Για τη χαμένη τιμή της Κεντροαριστεράς – Του Λεωνίδα Ντιλσιζιάν, από το ΜΟΝΟ #5

April 22, 2012

Ο υποψήφιος των Γάλλων Σοσιαλιστών εμφανίζεται ως εγγυητής της ηθικής και ανθρώπινης πλευράς του συστήματος και δεν φιλοδοξεί διόλου να κλονίσει τις ευρωπαϊκές συνθήκες.

Κάθε πολιτική εξαγγελία έχει και την εξήγηση της. «Είναι ζήτημα ηθικής». Έτσι εξηγεί ο Φρανσουά Ολάντ τον ακήρυχτο πόλεμο εναντίον των πλουσίων που εξαπέλυσε πρόσφατα, αιφνιδιάζοντας ακόμη και οικονομολόγους της στενής προεκλογικής του ομάδας που αγνοούσαν μέχρι πρότινος τη νέα στρατηγική του. Σύμφωνα με αυτήν, θέτει φορολογικό συντελεστή 75% για τα εισοδήματα που ξεπερνούν το ένα εκατομμύριο ευρώ, ενώ για τα εισοδήματα άνω των 150.000 ευρώ ο συντελεστής από 41% θα αυξηθεί στο 45%. Με εμπροσθοφυλακή τον «πόλεμο εναντίον των πλουσίων» ο υποψήφιος των Σοσιαλιστών για τις προεδρικές εκλογές Φ. Ολάντ εξελίσσεται σε φαβορί.

Για ποιο λόγο όμως η επίκληση της ηθικής; Με όρους ηθικής, πατριωτισμού και εθνικού καθήκοντος τάσσεται υπέρ μέτρων που ρίχνουν οπωσδήποτε άμμο στον τροχό των οικονομικών ελίτ, αλλά που δεν κυοφορούν μεγάλες κοινωνικές αλλαγές. Για τον Ολάντ η πλούσια ελίτ του Παρισιού και των προαστίων -καταθέτοντας περισσότερα στα γαλλικά θησαυροφυλάκια- κάνει το πατριωτικό της καθήκον και «απενοχοποιείται». Ο Ολάντ αφήνει ανέγγιχτο το υπάρχον οικονομικό μοντέλο και εξελίσσεται σε προπομπό της ήπιας και συντηρητικής κριτικής απέναντι του.

Παράλληλα, φλερτάρει με την ιδέα της αναπτέρωσης της «χαμένης τιμής» της Κεντροαριστεράς. Και δεν είναι εντελώς μόνος. Ακόμη και στη Γερμανία, στη βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν προβάδισμα των Σοσιαλδημοκρατών και των Πρασίνων. Σύμφωνα με δημοσκόπηση της Infratest dimap, στο πολυπληθέστερο κρατίδιο της Γερμανίας Σοσιαλδημοκράτες και Πράσινοι συγκεντρώνουν πάνω από το 50% των ψήφων. Βέβαια, ο Ολάντ είναι εκείνος που βάζει στην πρίζα το σενάριο της κεντροαριστερής ανάκαμψης και της ανάληψης της διακυβέρνησης από τους Γάλλους Σοσιαλιστές.

«Κοιτάξτε τους Έλληνες»

Αναμφισβήτητα, φαίνεται να αρθρώνει έναν διαφοροποιημένο πολιτικό λόγο από τον ηγετικό και σκληρό ευρωπαϊκό πυρήνα. «Κοιτάξτε τους Έλληνες», σημειώνει σε μια από τις πολλές συνεντεύξεις του. «Είναι το τέταρτο ή πέμπτο σχέδιο λιτότητας που υφίστανται και ποιο το αποτέλεσμα; Εξακολουθούν να έχουν ένα έλλειμμα υψηλότερο από τις προβλέψεις». Με χαμηλούς τόνους διαφοροποιείται από τις πολιτικές της αυστηρής δημοσιονομικής λιτότητας και επαναλαμβάνει την ανάγκη της ανάπτυξης. Δεν προτείνει βέβαια ένα διαφορετικό οικονομικό μοντέλο, αλλά έναν διαφορετικό -πιο ηθικό- τρόπο διακυβέρνησης.

«Δεν μπορεί να υπάρξει μείωση των ελλειμμάτων», τονίζει στη συνέχεια της ίδιας συνέντευξης, «παρά μόνον εάν υπάρχει ταυτόχρονα ειλικρίνεια στις δεσμεύσεις και φυσικά εάν υπάρξει μια κινητοποίηση για την ανάπτυξη». Η αναφορά στον όρο «ειλικρίνεια στις δεσμεύσεις» δεν είναι τυχαία. Είναι το διακύβευμα που εκπροσωπεί η υποψηφιότητα Ολάντ. Σε μια Ευρώπη που έχει επανειλημμένως διαψευστεί από τη «σοσιαλιστική» διακυβέρνηση και που συστηματικά τις τελευταίες δεκαετίες ακολουθεί το δόγμα-σοκ «τα λέμε αριστερά και τα εφαρμόζουμε δεξιά», η επίκληση στην «ειλικρίνεια» είναι ζωτικής σημασίας.

Είναι ενδεικτικό πως ο Ολάντ προβάλλει έντονα την αναδιαπραγμάτευση του Δημοσιονομικού Συμφώνου που εγκρίθηκε από τα 25 κράτη-μέλη της ΕΕ υπό τις πιέσεις των Μέρκελ και Σαρκοζί. Ωστόσο, δεν πάει στα άκρα. Μιλώντας στο περιοδικό Spiegel αναδιπλώνεται και καθησυχάζει τις γερμανικές αγορές και τα μεγάλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα στις δύο όχθες του Ατλαντικού, δηλώνοντας ότι «ορισμένες πτυχές του Συμφώνου είναι λογικές». Κινείται έτσι στον αντίποδα του Σαρκοζί, αλλά δεν συγκρούεται μετωπικά: παρά τις επιθέσεις φιλίας στην Ελλάδα, τάσσεται υπέρ των αυτόματων κυρώσεων σε χώρες που το παραβιάζουν, ενώ υποστηρίζει την έκδοση ευρωομολόγων για αναπτυξιακά έργα εταιριών αλλά όχι και για δανεισμό χρεωμένων κρατών.

Ο Γάλλος Παπανδρέου

Η διακυβέρνηση της Γαλλίας έχει κακό «σοσιαλιστικό» προηγούμενο με τον μεγάλο κύκλο ιδιωτικοποιήσεων του Ζοσπέν και την εγκατάλειψη των λαϊκών τάξεων από τον Μιτεράν. Ο Φρανσουά Ολάντ, πάλαι ποτέ σύμβουλος του Μιτεράν και στο τιμόνι του Σοσιαλιστικού Κόμματος για πάνω από μία δεκαετία (από το 1997 έως το 2008) δεν είναι εντελώς άμοιρος ευθυνών της κεντρο-αριστερής διακυβέρνησης της Γαλλίας. Δεν ανήκει στην «αριστερή πτέρυγα» του Σοσιαλιστικού Κόμματος, σε αντίθεση με την προκάτοχο του Μαρτίν Ομπρί, και τον διακρίνει περισσότερο η μετριοπάθεια και πολύ λιγότερο ο ριζοσπαστισμός.

Από το αντίπαλο στρατόπεδο, ο Γάλλος υπουργός αρμόδιος για τις Ευρωπαϊκές Υποθέσεις Ζαν Λεονετί παρατηρεί: «Υπάρχει ένας ευρωπαίος ηγέτης ο οποίος έθεσε υπό αμφισβήτηση μία ευρωπαϊκή συνθήκη και αυτός ήταν ο Γιώργος Παπανδρέου. Ο Φρανσουά Ολάντ είναι ο Γάλλος Παπανδρέου. Και όλοι γνωρίζουμε καλά ποιο τέλος είχε εκείνος». Ανεξάρτητα από την τύχη των δύο Σοσιαλιστών ηγετών, ο Ολάντ δεν είναι ο άνθρωπος που θα κλονίσει τις ευρωπαϊκές συνθήκες. Οι απλοί πολίτες της Γαλλίας έμαθαν να κρατούν μικρό καλάθι. Για εκείνους είναι απλώς η λύση του «μικρότερου κακού». Ενώ για τους ισχυρούς κύκλους της Ευρώπης είναι ο εκφραστής και εγγυητής της ηθικής και ανθρώπινης πλευράς του συστήματος. Ποτέ όμως ο ανατροπέας του.

*Το άρθρο του Λεωνίδα Ντιλσιζιάν δημοσιεύτηκε στο 5ο τεύχος του περιοδικού, στις 27.03.2012

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: